SON DAKİKA

Annelik daha ilk günden farkettirmişti kendini…

Bu haber 18 Ekim 2017 - 13:23 'de eklendi ve 102 kez görüntülendi.
Annelik daha ilk günden farkettirmişti kendini…

Daha yeni ayrılmıştı sabah güneşiyle şenlenen yuvasından. Yavrularının, içine işleyen, minicik yüreğini hoplatan sesleriyle başlamıştı güne. Sorumluluk sahibi olmak zor, eski rahat günler, tenperver gençlik, annelik duygusunun itivermesiyle uçamadan çakılıvermişti toprağa. Ne rahat uçardı halbuki. Dert yok, sıkıntı yok herşey ondan yana. Toprak ona açık ziyafet sofrası. Tek yapması gereken uçmak yuvadan, ilk ayrılışında öğrendiği gibi anne babadan. Ötüşmeler, hayat dolu zevk dolu günlerce ötüşmeler. Yeni tanıştığı hatta tanışmadığı onlarca serçeyle uçuşmak, muhabbetler etmek özgürce. Yemyeşil dallarla dans etmek gün boyu. Rüzgarla huzur dolu yolculuklara çıkmak…

Annelik daha ilk günden farkettirmişti kendini. Olgunluk kıyafeti belirivermişti kanatlarından kuyruğuna kadar. incecik ayaklarına yumuşacık baldan  tatlı prangalar takılmıştı. Hayatın tüm eğlencesine dur dese de tek başına hepsine bedel. Kendinden birer parçaya can verme, onları doyurma hissi ne güzeldi. Hepsi onun gözüne bakıyor hepsi ona muhtaç. Ama bir gariplik var, beyninde bir şey güzelim duygulara musallat oluyordu. Hiç böyle birşey olmamıştı şimdiye dek. Hiç olmaz o gün birden oluvermişti. Hiç aklına gelmeyen bir şey belirmişti kafasında. Ya bugün yavrularıma birşey götüremezsem…

Daha önce böyle bir düşünce yanaşamamıştı bile yakınına. Gün belliydi; yuvadan çıkılır, toprak eşelenir, bulunan yenir, arabalar itinayla süslenir, hava kararmadan eve dönülür. Ama bugün farklıydı. Kafasında doymak adına tek bir düşünce yoktu. Düşünceleri tamamen yavrularının sesleriyle doluydu. Başka hiçbirşey düşünemiyordu. Çok farklı bir his, acı veriyor, kalbi çırpındırıyor korkuyu zirvelere uçuruyordu. Çok korktu önce, durdu bir tel üstünde düşündü epeyce. Kendi ilk günlerinden başladı. annesinin üstüne titremesinden, akşam dönerken yüzünde hissettiği şefkat dolu kanatların rüzgarından, Annesinin o huzur dolu bakışlarından, heyecandan patlar gibi olmuş kalplerinin ortak ritimde buluşmasından. Tatlı heyecan beklemenin huzur dolu şefkat sıcağında eriyip gitmesinden kocaman bir kolaj sundu misafir endişelere. Birden aklına giriverdi kahramanca bir düşünce. Ama anneler hiç boş dönmezdi ki yuvalara. Hiç görülmüş şeymiydi bu. Esfeli safilinden insan kılıklı mahluklar müdahele etmedikçe bir kuş yuvayı kursağı boş terkeder akşam kursağı bereket dolu geri dönerdi. Garantisi vardı. Hele ki yavru kuşlar ne zaman aç kalmıştı. Olacak iş değildi. Koskoca dünyayı minicik kuşlara muhtaç kılan ve muhtaçlara yetişmek  ona çok basit gelen Allah (c.c.) elbet minicik bir kuşu aç bırakmayacaktı. Üzerinde tabakalaşmış evhamı bir çırpınışta yere serdi. Gözleri umut dolu beyni dupduruydu şimdi. Derin bir nefes aldı, kendini boşluğa bıraktı. Bereketli topraklarla kucaklaştı. Elini yüzünü sürdü sinesine, huzur dolu kalbini toprakla perçinledi. Kocaman bir iç çekti. Kalbinden bir ses işitti dünyalara bedel. ‘Hasbünallahu ve ni’mel vekil, ni’mel mevlâ ve ni’mennasîr’

 

YET

Etiketler :
HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.
POPÜLER FOTO GALERİLER
SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER
SON DAKİKA